Een lange tijd heeft het geduurt. Twee maal twaalf maanden. Vier maal zes! Het is zover. Velen hebben er naar uitgekeken, slechts een enkeling heeft het meegemaakt.
Uren, dagen, maanden en eonen zijn er gepasseerd voordat zich het gevoel van hem meester maakte. Terug op de oude stek. Eindelijk thuis en geborgen voelt hij zich vrij om te denken en te spreken van wat hem het meest dwars zit.
Een avond cultuur opsnuiven, zoals hij vaak gedaan heeft. Een referentie naar het verleden lijkt het. Is het altijd zo geweest? Hij heeft wel anders meegemaakt. Vrijheid is datgeen wat hem het meest verlangde, maar wat krijgt hij? Jaloezie, tegenspraak, haatdragende blikken en verwijtende opmerkingen.
Is de Oudere te oud geworden? Is hij zijn tijd voorbij? Is de jeugd bezig een inhaalslag te maken op de markeringen in het leven waarvan hij dacht dat dat zijn leven bepaalde?
Zegt U het maar. Is het tijd, tijd om te vertrekken?