Wuivende Boom
In mijn bloementuin staat de herinnering
Tusschen een late roos en een witte sering.
Geen vrouw met een schaar zal hier ooit meer komen
De lust werd getoomd, de andere droomen
Vèr weg gestroomd
Naar oorden, waar geen beroering is
Op een tocht, die zonder vervoering is
In mijn bloementuin, boven een roos en sering,
Wuift in den wind de herinnering
Dit is simpelweg geniaal Gerestein.
Ik kent er ook één:
Zilverpapiertjes rijzen uit de grond,
in de verte blaft een houten hond.
O tering, tyfus nog an toe,
ik ben zo moe,
ik ben zo moe.
Een gedicht van Jantje Beukeman uit 1863:
Vliegtuig vliegt,
Wolk vliegt,
Tijd vliegt,
Pappa zegt: "Het wordt leuk"
Was Jantje helderziend? In 1903 maakten de gebroeders Wright de eerste vlucht met een 'vliegtuig', deze bleef precies twaalf seconden in de lucht..
Als een gedicht dan al nergens over gaat, zorg dan iig dat de feiten wel kloppen, MacLean. Ik had van een jurist toch wel iets meer verwacht..
MAG
Zelfs het eerste zweefvliegtuig maakte zijn eerste vlucht pas in 1880. Wordt Uw gedicht toch nog diepzinnig; Jantje zag ze vliegen...
De Petoet
Koos Speenhoff 1933
Duizenden druppels scheiden mij van thuis,
´t gevang, boefjes, senseo en fornuis
Geen aap klimt omhoog hier, heerscht angst om te vallen
`K wil weer plezier, een avondje heerlijk gaan brallen
Vier kamers, vier helden, JA! vierdracht maakt smacht
Kom op matrozen! hijs die zeilen vannacht!
Geen mijl zonder heimwee, geen lach zonder traan
Terug naar die weelde, dus de maan laten staan.
`T Gevang is mijn Eden, geen plek is als dit
Kom vrinden, verenigt! Sta op als je zit
Godin, vlieg eeh loop toch naar de maan!
Me naam genoot bedoelt waarschijnlijk dit hier:
zoals U waarschijnlijk kunt lezen is dit slechts een schets. Met dit geval is nooit een poging gedaan, het is slechts een onderdeel dat voor de bouw van een vliegtuig of iets dergelijks gebruikt zou kunnen worden. Het blijft echter een tekening..
Hee Godin,
volgens mij mist u enkele basisprincipes van het dichter-zijn. Is het niet zo dat dichters hun gedachten en fantasieen met de werkelijkheid combineren? Laat uw fantasie ook eens de vrije loop en ga niet iemands gedicht afkraken met juncto's naar Davinci en Wright.....
Afgesproken?
Zonder meer een goed gedicht complimenten!
"Waar Venus wenkt
En Bacchus schenkt,
Daar zijn wij steeds te vinden
Waar dochters zijn,
Tabak en wijn,
Daar zijn wij tafelvrinden"
hek gesloten
stil in de nacht
maan´licht is klote
waar is de kracht
ruimte voor kleur
vrijheid voor leven
ik ruik nog de geur
en de meur van het even
castus, ja castus, o clubje zo zuur,
´t water is op en het meel is te duur
pak toch die pancake en zing met ons mee
"Dispuut A, Dispuut B, A-re-na, Clubje C!"
Dat pukkel-bord moet echt weg hier, tis hier geen studentenhuis per slot van rekening! (Toch mevr. Van Wijk?
)
Ich habs auch mal versucht
Wo gehst du hin, du Stolze?
Wo gehst du hin, du Stolze? was hab ich dir getan,
daß du an mir vorbeigehst, und siehst mich gar nicht an?
Seh ich dich kommen, grüß ich dich,
du gehst vorbei und dankst mir nicht;
es wird die Stunde kommen, wo du noch denkst an mich!
Die Rosen, die im Walde erblühn in frischer Pracht,
bald sind sie abgefallen, verblühet über Nacht.
Fällt eine Rose in den Staub, so blüht die andre auf am Strauch,
und ist es nicht die eine, die andere mir lacht.
Herr de Goeij
Ach Arena!
Blijf toch bij me om te eten
uw leden om mij heen gezeten
Ik zou dan in uw midden staan
waarom moet liefde nu vergaan?
Blijf toch bij me aangeschoven
ik zou u dan mijn trouw beloven
Drink op ons en streel gezwind
mijn roze huid, die van een kind!
Blijf toch bij me, prinse heren
Laat op mij uw armen veren
uw donkre bloed rust op mijn huid
Mijn roze hartje schreeuwt het uit
Blijf toch bij me om te delen!
Liefde, pijn, drank, brood en spelen!
Speel open kaart, gooi hoge ogen
dat wij nog even duren mogen.
Opdat wij nooit vergeten hoe pijnlijk het moet zijn om bij een ander dispuut te zitten:
toen ik door gisteren werd geslagen
de pijn nog moedig werd gedragen
toen twijfelde ik reeds aan vandaag
wat wacht mij nu weer, was de vraag
en ja, daar komt de das weer binnen
de das die mij altijd weer test
nog even en hij zal beginnen
hij steekt zo schril af bij de rest
mijn jasje voel ik alreeds branden
mijn schouders houden het niet meer
zachtjes trillen mijne handen
en ik voel hoe ik verteer